فروشندگان غیرمجاز در فضای مجازی- مسوولیت با کیست؟

'فروش دام زنده' ستون ثابت تبلیغاتی برخی روزنامه ها شده است؛ فروشی که نه مجوز دارد و نه اطمینانی به عواقب بهداشتی هولناکش است.

به گزارش "دامپزشک" این روزها به راحتی می‌توان آگهی "فروش دام زنده" را در روزنامه های رسمی کشور پیدا کرد. قبلا عادت کرده بودیم در و دیوار شهر را بکاویم تا شاید نوشته ای با اسپری مشکی بر دیوار خانه های قدیمی و بافت سنتی شهر ما را به گوسفند زنده برساند. حالا اما این دست آگهی ها به فضای مجازی چون سایت های تبلیغاتی رسمی و وبلاگ ها نیز راه یافته اند و وفورشان قابل توجه است. دام زنده ای که بیمار بودن یا نبودن آن معلوم نیست و کسی نمی داند از کجا می آیند و مجوز بهداشتی دارند و یا اصولا نظارتی بر آنها وجود دارد یا نه؟! تنها یک شماره موبایل است و نهایتا اسم کوچک یا فامیل فروشنده که بدانی چگونه او را خطاب کنی.

خوب می فروشیم!

شماره حاج محمدحسن را از آگهی یکی از همین نشریات پیدا می کنم و با او تماس می گیرم تا از کم و کیف فروش دام زنده به مردم بپرسم. لا به لای حرف هایش اوامری برای کارگرش صادر می کند که بار را بیاور ... پولش را گرفتی؟! ... فلانی تماس گرفت؟ و ...

می گوید: الان که وضع اقتصادی مردم خراب شده است به طور متوسط روزی 3 تا 4 سفارش دارم اما پیش از این روزی 10 سفارش هم می گرفتم.

می پرسم در شغل او هم دست ها زیاد است و بازار کسب و کار در این زمینه را اشباع کرده اند؟

جواب می دهد: تا دلتان بخواهد... اگر سری به آگهی های روزنامه ها بزنید خودتان می بینید که چقدر فروشنده دام زنده در همین تهران خودمان داریم. تازه این ها افرادی هستند که آگهی می دهند خیلی ها هم هستند که بدون انتشار آگهی کار می کنند.

با خودم فکر می کنم با این همه فروشنده ای که حاج محمدحسن توصیف می کند و فروش روزانه 3 تا 4 گوسفند، چه حجم بالایی دام زنده به صورت غیرمجاز به مردم عرضه می شود.

می پرسم فقط گوسفند می فروشد؟! و او پاسخ می دهد: گاو هم می فروشم.

و اضافه می کند: بعضی از همکاران ما شتر و بوقلمون و مرغ محلی هم می فروشند.

شایان یکی دیگر از فروشندگان دام زنده است که آگهی اش را در یک سایت تبلیغاتی منتشر کرده است. می گوید: حیوان را در محلی که خریدار بخواهد می کشیم. در خانه اش، یا در پارکینگ یا کوچه و خیابان، باغ ... ذبح می کنیم و هزینه ای ندارد.

و ادامه می دهد: هزینه حمل و نقل هم بستگی به مسیر دارد اگر در شرق تهران باشد که به ما نزدیک است پولی نمی گیریم اما در سایر نقاط کرایه حمل و نقل هم به پول دام اضافه می شود.

می پرسم حمل و نقل را با چه خودرویی انجام می دهید و او پاسخ می دهد: با وانت خودمان... مگر حمل و نقل حیوان هم قاعده و قانون دارد؟!

شایان در پاسخ به اینکه خریدار از کجا مطمئن است حیوان مریض نیست هم می گوید: ما حیوان مریض نمی فروشیم، برای خودمان اعتبار داریم و همه ما را می شناسند.

سید مرتضی یکی دیگر فروشندگان دام زنده است که در پاسخ به همین سوال مدعی می شود که بهداشت گوسفندهایشان را می بیند و قبل از فروش به مردم سلامتی حیوان را چک می کند.

به خود مردم مربوط است!

با مدیر بازرگانی یکی از روزنامه های پرتیراژ کشور نیز تماس می گیرم و از او می پرسم  فروشندگان دام زنده ای که تبلیغات شان را انجام می دهید مجوز رسمی فعالیت دارند؟ و او در پاسخ اظهار می کند: ما مسوول بررسی مجوزهای آنها نیستیم نشریات صرفا آگهی را چاپ می کنند و مردم خودشان باید بررسی کنند که با صاحب آگهی معامله ای انجام بدهند یا خیر؟

این گفته ها در حالی است که بارها دیده ام ویزیتورها و کارمندان بازرگانی همین نشریات از ابزار اعتبار و شمار مخاطبانشان استفاده کرده و صاحبان مشاغل را به درج آگهی در رسانه شان ترغیب می کنند. اعتباری که خودشان هم خوب می دانند چقدر در جلب مردم به سمت یک آگهی موثر است اما نوبت به عواقب آن که می رسد از زیر بار مسوولیت شانه خالی می کنند.

تا به حال به آنها فکر نکرده بودیم

معاون بهداشتی سازمان دامپزشکی کشور گزینه بعدی گفتگوی ماست. محسن مشکات در واکنش به تبلیغ دام در نشریات رسمی کشور به خبرنگار "دامپزشک" می گوید: به چه نکته خوبی اشاره کردید... تا به حال به این موضوع دقت نکرده بودم و یادم باشد تا این موضوع را از کانال سازمان دامپزشکی مورد بررسی و پیگیری قرار بدهیم.

وی در پاسخ به اینکه آیا این فروشندگان تحت نظارت خاصی هستند اظهار می کند: از طریق شبکه های دامپزشکی شهرستان ها کم و بیش نظارتی وجود دارد اما این مساله صورت قانونی ندارد و این فروشندگان اکثرشان به صورت غیرمجاز فعالیت می کنند.

معاون بهداشتی سازمان دامپزشکی تصریح می کند: مجوز نگهداری و فروش دام زنده را سازمان دامپزشکی صادر نمی کند و این پروانه ها را معمولا معاونت امور دام سازمان جهاد کشاورزی استان ها صادر می کند.

مشکات در واکنش به اینکه چه کسی باید جلوی تبلیغات فروش دام زنده را از کانال نشریات رسمی کشور بگیرد خاطرنشان می کند: نیروی انتظامی باید اقدام کند البته پیش از آن باید درخواست رسمی از یک ارگان دولتی به پلیس ارایه شود. در مورد جمع آوری فروشندگان غیرمجاز دام هم به همین ترتیب باید عمل شود و شهرداری و سازمان حفاظت از محیط زیست نیز باید همکاری کنند چون همانطور که می دانید نگهداری حیوانات به صورت غیرمجاز آلودگی های محیطی را نیز به دنبال دارد.

توپ غیرمجازها به زمین دامپزشکی بازگشت

رییس سازمان جهاد کشاورزی استان خوزستان اما به یاد نمی آورد که تا به حال مجوزی برای فعالیت فروشندگان دام زنده صادر کرده باشند! کیخسرو چنگلوایی به خبرنگار "دامپزشک" می گوید: مجوزهایی که معاونت امور دام جهاد کشاورزی استان ها صادر می کند تنها برای تشکل ها و تعاونی ها و دامداری های صنعتی است و ما به هیچ فروشنده ای پروانه نگهداری و فروش دام زنده نمی دهیم و کلیه فروشندگان دام زنده که در خارج از چهارچوب سازمان یافته و اسم و عنوان رسمی هستند فعالیت غیرمجاز دارند.

وی ادامه می دهد: بررسی عواقب بهداشتی فعالیت چنین مراکز و فروشندگانی به عهده سازمان دامپزشکی است و آنها باید برای جلوگیری از فعالیت این فروشندگان اقدام رسمی انجام بدهند.

مریم شکرانی – دامپزشک – سایت خبری دامپزشکی ایران